اختتامیه پنجمین دوره تربیت مشاور کسبوکار در سازمان مدیریت صنعتی؛ پایان کلاس، آغاز مسئولیت
هشتم خردادماه، سازمان مدیریت صنعتی میزبان اختتامیه پنجمین دوره تربیت مشاور کسبوکار بود؛ دورهای که با رویکردی متفاوت و مبتنی بر تجربههای واقعی بازار طراحی و اجرا شد.
این دوره صرفاً یک برنامه آموزشی نبود؛ بلکه فضایی برای تمرین، آزمون، تحلیل و تجربه عملی نقش مشاور کسبوکار در شرایط واقعی سازمانها بود.
در طول دوره، شرکتکنندگان تنها به یادگیری مفاهیم نظری اکتفا نکردند، بلکه در قالب تیمهای تخصصی وارد شبیهسازی فضای واقعی کسبوکار شدند.
در این فرآیند، هر گروه نقش مشخصی را بر عهده گرفت.
برخی در جایگاه مشاور کسبوکار قرار گرفتند.
برخی نقش مدیرعامل و صاحبان شرکت را ایفا کردند.
برخی به عنوان اعضای هیأتمدیره وارد فرآیند تصمیمسازی شدند.
و گروهی نیز مسئولیت بررسی ابعاد حقوقی، قراردادی و مدیریتی مسائل را بر عهده گرفتند.
شرکتکنندگان در فضایی نزدیک به واقعیت بازار، با مسائل واقعی کسبوکار مواجه شدند؛ از تحلیل و عارضهیابی سازمانها گرفته تا بررسی ساختارها، توسعه بازار، چالشهای منابع انسانی، تصمیمات مالی و موضوعات حقوقی.
راهکارها ارائه شد.
تحلیلها به چالش کشیده شد.
فرضیات آزموده شد.
و شرکتکنندگان آموختند که مشاوره کسبوکار صرفاً انتقال دانش نیست؛ بلکه هنر تحلیل، تصمیمسازی و همراهی با مدیران در مسیر رشد است.
در بخش پایانی این دوره، امیرحسین اسدی، مدرس دوره و مشاور و راهبر کسبوکار، با مرور بخشی از تجربههای خود در همراهی با دهها شرکت و سازمان، به دو اصل بنیادین در حرفه مشاوره اشاره کرد.
اصولی که به گفته او، بیش از هر تکنیک و مدلی در موفقیت یک مشاور تأثیرگذار است.
اسدی با تأکید بر اهمیت صداقت در فرآیند مشاوره گفت:
«مدیران بیش از آنکه به راهحل نیاز داشته باشند، به کسی نیاز دارند که حقیقت را با صداقت به آنها بگوید؛ حتی زمانی که شنیدن آن حقیقت دشوار باشد.»
وی افزود که مشاور حرفهای نباید به دنبال جلب رضایت لحظهای مدیران باشد، بلکه باید متعهد به منافع بلندمدت سازمان باقی بماند.
او در ادامه به یکی از مهمترین آموزههای حرفهای خود اشاره کرد و گفت:
«مشاور باید پناهگاه مدیر باشد، نه صیاد مدیر.»
جملهای که با استقبال و تأمل شرکتکنندگان همراه شد.
اسدی در توضیح این مفهوم بیان کرد:
«بسیاری از مدیران در شرایطی قرار دارند که نمیتوانند همه نگرانیها، تردیدها و چالشهای خود را با اطرافیان در میان بگذارند. مشاور باید فضایی امن برای اندیشیدن، گفتگو و تصمیمگیری فراهم کند؛ جایی که مدیر بتواند بدون نگرانی از قضاوت شدن، مسائل واقعی خود را مطرح کند. اگر مشاور به دنبال بهرهبرداری از ضعفها، نگرانیها یا وابسته کردن مدیر به خود باشد، از مسیر حرفهای فاصله گرفته است.»
وی تأکید کرد که اعتماد بزرگترین سرمایه یک مشاور است و این اعتماد تنها از مسیر صداقت، مسئولیتپذیری و خیرخواهی به دست میآید.
در ادامه مراسم، شرکتکنندگان تجربیات خود از دوره را بیان کردند و درباره مهمترین آموختههای خود سخن گفتند.
بسیاری از آنان، تجربه ایفای نقشهای واقعی در فضای شبیهسازیشده کسبوکار را یکی از ارزشمندترین بخشهای دوره دانستند؛ تجربهای که به آنها کمک کرد تا تفاوت میان دانش تئوریک و تصمیمگیری در میدان واقعی کسبوکار را درک کنند.
پنجمین دوره تربیت مشاور کسبوکار در حالی به پایان رسید که شرکتکنندگان نهتنها مجموعهای از دانش و ابزارهای حرفهای را فرا گرفته بودند، بلکه با مسئولیت سنگینتری نیز روبهرو شدند؛ مسئولیت همراهی با مدیران و سازمانهایی که آینده آنها به کیفیت تصمیمهای امروز وابسته است.
شاید بتوان مهمترین پیام این دوره را در همان جمله پایانی امیرحسین اسدی خلاصه کرد:
«مشاوره کسبوکار یک شغل نیست؛ یک امانت است. مدیران زمانی شما را به جلسات تصمیمگیری خود دعوت میکنند که به شما اعتماد کرده باشند. حفظ این اعتماد، مهمترین وظیفه هر مشاور حرفهای است.»
با پایان این دوره، فصل آموزش به پایان رسید؛ اما برای مشاوران تازهنفس این دوره، فصل مسئولیت تازه آغاز شده است؛ مسئولیتی برای کمک به رشد، توسعه و پایداری کسبوکارهای ایرانی.
