بازدید امیرحسین اسدی از دهکده فناوری کشاورزی و صنایع غذایی مشهد
توضیحات
در جریان بازدید امیرحسین اسدی، مشاور کسب‌وکار و مدرس دانشگاه، از دهکده فناوری کشاورزی و صنایع غذایی مشهد، وی با رئیس این مرکز دیدار و درباره وضعیت فناوری در بخش کشاورزی، ظرفیت‌های استارتاپی، موانع رشد کسب‌وکارهای فناور و آینده زنجیره تأمین در این حوزه گفت‌وگو کرد.
اسدی در این دیدار با اشاره به فاصله میان «ایده فناورانه» و «کسب‌وکار مقیاس‌پذیر» گفت: «کشاورزی زمانی فناورانه می‌شود که فناوری بتواند مسئله واقعی کشاورز، تولیدکننده، توزیع‌کننده و مصرف‌کننده را حل کند؛ صرفاً داشتن یک اپلیکیشن یا سامانه، فناوری کشاورزی محسوب نمی‌شود.»
استارتاپ کشاورزی؛ از ایده تا اقتصاد واقعی
این مشاور کسب‌وکار یکی از چالش‌های مهم استارتاپ‌های حوزه کشاورزی را گرفتار شدن در مرحله ایده و نمونه اولیه دانست و تأکید کرد که برای رشد واقعی، استارتاپ باید همزمان چند مسئله را حل کند: مسئله واقعی بازار، مدل درآمدی، مشتری پرداخت‌کننده، داده قابل اتکا، تیم اجرایی و امکان مقیاس‌پذیری.
وی افزود: «بسیاری از استارتاپ‌ها برای جذب سرمایه تلاش می‌کنند، در حالی که پیش از سرمایه‌گذاری باید مشخص شود کسب‌وکار دقیقاً چه مسئله‌ای را برای چه کسی و با چه اقتصادی حل می‌کند.»
از نگاه اسدی، یکی از اشتباهات رایج در اکوسیستم نوآوری، اندازه‌گیری موفقیت استارتاپ با تعداد نصب اپلیکیشن، تعداد کاربر یا حجم سرمایه جذب‌شده است؛ در حالی که شاخص‌های مهم‌تری مانند نرخ ماندگاری مشتری، درآمد واقعی، حاشیه سود، هزینه جذب مشتری، تکرار خرید و ارزش ایجادشده در زنجیره باید مورد توجه قرار گیرد.
مشکل کشاورزی فقط مزرعه نیست؛ زنجیره تأمین را باید دید
بخش دیگری از این گفت‌وگو به مدیریت زنجیره تأمین اختصاص داشت.
اسدی با اشاره به اینکه ارزش اقتصادی محصول کشاورزی فقط در مرحله تولید ایجاد نمی‌شود، گفت: «اگر تولید را هوشمند کنیم اما خرید، لجستیک، انبارداری، فرآوری، توزیع و بازار را رها کنیم، در واقع فقط یک حلقه از یک زنجیره بزرگ را دیجیتال کرده‌ایم.»
به گفته وی، فناوری می‌تواند در بخش‌هایی مانند پیش‌بینی تقاضا، مدیریت موجودی، رهگیری محصول، کاهش ضایعات، اتصال تولیدکننده به بازار، لجستیک، قیمت‌گذاری، اعتبارسنجی و مدیریت ارتباط با مشتری نقش‌آفرینی کند.
وی تأکید کرد که آینده فناوری کشاورزی بیش از آنکه به یک «اپلیکیشن» وابسته باشد، به اتصال داده‌ها و بازیگران زنجیره ارزش وابسته است.
توکن در کشاورزی؛ ابزار تأمین مالی یا فقط یک فناوری جذاب؟
در این نشست همچنین موضوع استفاده از توکن در کشاورزی مورد بررسی قرار گرفت.
اسدی با تأکید بر اینکه فناوری‌های مبتنی بر توکن نباید صرفاً به‌عنوان یک ابزار تبلیغاتی دیده شوند، گفت استفاده از این فناوری زمانی معنا پیدا می‌کند که بتواند یک مسئله اقتصادی مشخص مانند تأمین مالی، رهگیری دارایی، مشارکت سرمایه‌گذاران، شفافیت معاملات یا ایجاد سازوکارهای جدید مبادله را حل کند.
وی افزود: «در کشاورزی نباید از فناوری شروع کنیم و بعد دنبال مسئله بگردیم؛ باید مسئله را پیدا کنیم و ببینیم کدام فناوری واقعاً برای حل آن مناسب است.»
چرا برخی استارتاپ‌ها رشد نمی‌کنند؟
اسدی در ادامه، برخی از عوامل افت و توقف استارتاپ‌ها را مورد اشاره قرار داد؛ از جمله مدل کسب‌وکار ضعیف، نبود مشتری واقعی، هزینه بالای جذب مشتری، وابستگی بیش از حد به سرمایه‌گذار، تیم نامتوازن، توسعه محصول بدون اعتبارسنجی بازار، تصمیم‌گیری‌های شخصی و ناتوانی در عبور از مرحله بنیان‌گذارمحوری.
او تأکید کرد که رشد استارتاپ صرفاً با افزایش منابع اتفاق نمی‌افتد و گاهی تزریق سرمایه به یک مدل کسب‌وکار معیوب، فقط سرعت زیان‌دهی را افزایش می‌دهد.
نسخه رشد؛ فناوری + بازار + مدیریت
به گفته اسدی، برای رشد استارتاپ‌های کشاورزی باید سه لایه همزمان توسعه پیدا کند:
- فناوری برای حل مسئله و تولید داده
- مدل کسب‌وکار برای ایجاد درآمد و ارزش اقتصادی
- مدیریت و تیم برای اجرای پایدار و مقیاس‌پذیری
وی در پایان گفت: «آینده کشاورزی فقط در هوشمندسازی مزرعه نیست؛ در هوشمندسازی کل زنجیره از زمین تا سفره است.»
بازدید از دهکده فناوری کشاورزی و صنایع غذایی مشهد با گفت‌وگو درباره ظرفیت‌های فناوری، وضعیت استارتاپ‌های حوزه کشاورزی، موانع رشد آنها و فرصت‌های توسعه فناوری‌های نوین در زنجیره ارزش کشاورزی همراه بود.
