بازدید امیرحسین اسدی از دانشکده علمی‌کاربردی سحرخیز
توضیحات
دانشکده آینده نباید فقط نیروی کار تربیت کند؛ باید کارآفرین، فناوری و کسب‌وکار تولید کند
در جریان بازدید امیرحسین اسدی، مشاور کسب‌وکار و مدرس دانشگاه، از دانشکده علمی‌کاربردی سحرخیز، وی با دکتر میرزایی، رئیس این دانشکده، دیدار و درباره آینده آموزش مهارتی، توسعه فناوری، کارآفرینی و مدل‌های نوین آموزش عالی گفت‌وگو کرد.
در این نشست، ظرفیت‌های توسعه فناوری در ساختار آموزشی دانشکده، مدل‌های جدید آموزش در جهان و راهکارهای تلفیق آموزش، فناوری و کارآفرینی مورد بررسی قرار گرفت.
اسدی در این دیدار با اشاره به تغییر ماهیت آموزش عالی در اقتصاد جدید گفت:
«دانشگاه آینده فقط جایی برای انتقال دانش نیست؛ باید بخشی از زنجیره خلق ارزش باشد. اگر دانشجو بعد از فارغ‌التحصیلی فقط به دنبال شغل بگردد، اما در دوران تحصیل فرصت ساختن، آزمودن و فروختن را تجربه نکرده باشد، هنوز بخش مهمی از مأموریت آموزش محقق نشده است.»
از دانشکده آموزشی تا دانشکده کارآفرین
یکی از محورهای اصلی این گفت‌وگو، بررسی امکان تغییر مدل عملکرد دانشکده از یک مجموعه صرفاً آموزشی به یک زیست‌بوم کوچک نوآوری و کارآفرینی بود.
اسدی پیشنهاد کرد دانشکده بتواند در کنار آموزش رسمی، بستری برای شکل‌گیری ایده‌های دانشجویان، تیم‌سازی، اعتبارسنجی ایده، توسعه محصول، ارتباط با صنعت، جذب سرمایه و ورود به بازار ایجاد کند.
به اعتقاد وی، دانشجو نباید نخستین تجربه واقعی کسب‌وکار خود را پس از فارغ‌التحصیلی به دست آورد؛ بلکه دانشگاه باید محیطی کم‌هزینه برای تجربه کردن، شکست خوردن، اصلاح کردن و دوباره ساختن باشد.
الگوی «دانشکده ـ شتابدهنده»
یکی از ایده‌های مطرح‌شده در این دیدار، بررسی امکان تبدیل دانشکده به یک شتابدهنده دانشگاهی با الگوهای بین‌المللی بود؛ مدلی که در آن آموزش، مربی‌گری، فناوری، صنعت و بازار در یک مسیر به یکدیگر متصل می‌شوند.
در این مدل، می‌توان مسیر دانشجو را از:
آموزش ← مسئله واقعی ← ایده ← تیم ← نمونه اولیه ← اعتبارسنجی ← کسب‌وکار ← بازار
طراحی کرد.
این رویکرد می‌تواند به جای آنکه آموزش را از بازار کار جدا کند، دانشکده را به یکی از حلقه‌های فعال زنجیره تولید ارزش تبدیل کند.
فناوری نباید فقط یک درس باشد
در ادامه این نشست، موضوع توسعه فناوری نیز مورد توجه قرار گرفت.
اسدی با تأکید بر اینکه فناوری نباید صرفاً به‌عنوان یک واحد درسی یا ابزار جانبی آموزش دیده شود، گفت:
«فناوری وقتی ارزشمند است که بتواند هزینه را کاهش دهد، کیفیت را بالا ببرد، سرعت را افزایش دهد یا یک مسئله واقعی را حل کند.»
از این منظر، دانشکده می‌تواند از فناوری‌های نوین برای شخصی‌سازی آموزش، تحلیل عملکرد دانشجویان، آموزش ترکیبی، تولید محتوای هوشمند، ارتباط با صنعت و حتی ایجاد کسب‌وکارهای دانش‌بنیان استفاده کند.
آموزش برای اقتصاد آینده
در بخش دیگری از این دیدار، مدل‌های جدید آموزش در جهان و ضرورت بازنگری در رابطه میان آموزش و بازار کار مورد بررسی قرار گرفت.
اسدی تأکید کرد که مدل‌های آموزشی آینده بیش از گذشته بر یادگیری مبتنی بر پروژه، حل مسئله واقعی، کار تیمی، مهارت‌های فناورانه، ارتباط با صنعت و تجربه عملی استوار خواهند بود.
به گفته وی، مدرک به‌تنهایی نمی‌تواند معیار کافی برای سنجش آمادگی یک فرد برای ورود به اقتصاد جدید باشد و آموزش باید بتواند «توانایی انجام دادن» را در کنار «دانستن» ایجاد کند.
رشد دانشکده؛ از افزایش دانشجو تا افزایش ارزش‌آفرینی
در این نشست همچنین درباره مدل‌های رشد دانشکده گفت‌وگو شد.
اسدی با اشاره به اینکه رشد یک مرکز آموزشی نباید صرفاً با تعداد دانشجو و کلاس اندازه‌گیری شود، پیشنهاد کرد شاخص‌هایی مانند اشتغال و کارآفرینی فارغ‌التحصیلان، تعداد کسب‌وکارهای شکل‌گرفته، پروژه‌های مشترک با صنعت، محصولات فناورانه، درآمدهای غیرشهریه‌ای، میزان جذب سرمایه و ارزش اقتصادی ایجادشده نیز در ارزیابی عملکرد مورد توجه قرار گیرد.
وی در پایان گفت:
«دانشکده‌ای که فقط دانشجو تحویل جامعه می‌دهد، یک مرکز آموزشی است؛ اما دانشکده‌ای که دانشجو را به مسئله، فناوری، صنعت، سرمایه و بازار متصل می‌کند، می‌تواند به یک موتور توسعه اقتصادی تبدیل شود.»
در این دیدار، ظرفیت‌های توسعه فناوری و کارآفرینی، مدل‌های نوین آموزش، مسیرهای رشد دانشکده و امکان طراحی مدل «دانشکده ـ شتابدهنده» با هدف نزدیک‌تر کردن آموزش به صنعت و اقتصاد مورد بررسی قرار گرفت.
