آغاز همکاری مشترک با دانشگاه شهید رجایی
توضیحات
در نشست امیرحسین اسدی، مشاور کسبوکار و مدرس دانشگاه با دکتر فاطمه گران قراخیلی، معاون پژوهش و فناوری دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، ظرفیتهای همکاری مشترک میان دانشگاه و بخش کسبوکار با حضور جمعی از همکاران مورد بررسی قرار گرفت.
در این نشست، موضوع ارتباط مؤثر و مسئلهمحور دانشگاه با صنعت، راهاندازی مرکز استعدادیابی و استعدادپروری، توسعه فناوریهای دانشگاه و تبدیل ظرفیتهای علمی و پژوهشی به محصولات و خدمات قابل استفاده در صنعت از محورهای اصلی گفتوگو بود.
اسدی در این نشست با تأکید بر اینکه ارتباط دانشگاه و صنعت نباید به برگزاری چند رویداد، انعقاد قرارداد یا تعریف چند پروژه پژوهشی محدود شود، گفت:
«مسئله امروز این نیست که دانشگاه علم تولید نمیکند؛ مسئله این است که بخش قابل توجهی از این علم هنوز به مسئله واقعی صنعت، بازار و کسبوکار متصل نشده است.»
وی افزود: «دانشگاه زمانی میتواند نقش واقعی خود را در اقتصاد ایفا کند که استاد، دانشجو و صنعت در یک زنجیره مشترک قرار بگیرند؛ صنعت مسئله واقعی خود را وارد دانشگاه کند، دانشگاه برای آن راهحل علمی و فناورانه ارائه دهد و در نهایت این راهحل بتواند به ارزش اقتصادی تبدیل شود.»
از «استعداد» تا «استعدادپروری»
یکی از محورهای مهم این نشست، بررسی امکان راهاندازی مرکز استعدادیابی و استعدادپروری بود.
اسدی با اشاره به اینکه بسیاری از استعدادهای دانشجویی پیش از آنکه فرصت تجربه واقعی پیدا کنند، وارد مسیرهای تکراری آموزشی میشوند، اظهار کرد:
«استعداد فقط نباید شناسایی شود؛ باید برای آن مسیر ساخته شود. باید دانشجو را از مرحله شناسایی استعداد به مرحله تجربه، حل مسئله، کار تیمی، ارتباط با صنعت و در نهایت خلق ارزش رساند.»
بر این اساس، مرکز پیشنهادی میتواند بستری برای شناسایی استعدادها، ارزیابی توانمندیها، اتصال دانشجویان به پروژههای واقعی صنعت، تربیت نیروهای مسئلهمحور و ایجاد مسیر ورود استعدادها به کسبوکار و فناوری باشد.
تغییر نگاه به نقش استاد
در بخش دیگری از این نشست، بر ضرورت تغییر نگاه نسبت به نقش اعضای هیئت علمی و حرکت از «تولید صرف مقاله» به سمت «تولید دانش، حل مسئله و خلق ارزش» تأکید شد.
اسدی گفت:
«استاد دانشگاه فقط نباید تولیدکننده مقاله باشد؛ باید بتواند بخشی از مسئله واقعی کشور و صنعت را حل کند. مقاله ارزشمند است، اما زمانی که دانش تولیدشده بتواند به فناوری، محصول، خدمت، سیاست یا حل یک مسئله واقعی منجر شود، اثر آن چند برابر خواهد شد.»
وی افزود: «تغییر نگاه استاد، دانشجو و صنعت، پیششرط شکلگیری یک ارتباط واقعی و پایدار میان دانشگاه و کسبوکار است.»
دانشگاه؛ از تولید دانش تا توسعه فناوری
در ادامه این نشست، ظرفیتهای دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی در حوزههای علمی، پژوهشی و فناورانه مورد توجه قرار گرفت و بر طراحی مدلهایی برای توسعه فناوری، تجاریسازی دستاوردهای پژوهشی، تعریف پروژههای مشترک با صنعت و ایجاد مسیر مشخص از ایده تا بازار تأکید شد.
اسدی با اشاره به اینکه دانشگاه و صنعت هر کدام بخشی از زنجیره توسعه را در اختیار دارند، گفت:
«دانشگاه باید دانش و فناوری را توسعه دهد، صنعت باید مسئله و بازار را بشناسد و یک ساختار حرفهای باید این دو را به یکدیگر متصل کند. اگر این زنجیره درست شکل بگیرد، دانشگاه از یک مرکز تولید دانش به یکی از بازیگران توسعه اقتصادی کشور تبدیل خواهد شد.»
در این نشست همچنین بر ضرورت تعریف پروژههای مشترک، ایجاد سازوکار مشخص برای ارتباط مستمر با صنعت، استفاده از ظرفیت استادان و دانشجویان در حل مسائل واقعی کسبوکارها و طراحی مدلهای همکاری بلندمدت تأکید شد.
اسدی در پایان با اشاره به ضرورت نگاه بلندمدت به این همکاری اظهار کرد:
«قرار نیست یک قرارداد دیگر به قراردادهای دانشگاه و صنعت اضافه کنیم؛ هدف، ساختن یک مدل همکاری است که بتواند استعداد تولید کند، فناوری توسعه دهد، مسئله صنعت را حل کند و در نهایت برای دانشگاه و صنعت ارزش اقتصادی ایجاد کند.»
این نشست را میتوان گامی در جهت شکلگیری مدلی تازه برای پیوند دانشگاه، استعداد، فناوری و صنعت دانست؛ مدلی که در صورت شکلگیری و اجرای صحیح، میتواند دانشگاه را بیش از گذشته به فضای واقعی کسبوکار و نیازهای آینده صنعت نزدیک کند.
